Mechanisme voor exponentiële vezelgroei

Zelfreplicerende moleculen spelen een fundamentele rol in het onderzoek naar de oorsprong van levensvormen

Een studie aan de Universiteit Groningen toont aan dat bepaalde zelfreplicerende moleculen exponentieel kunnen groeien. Een belangrijke doorbraak, want exponentieel groeiende replicatoren zouden volgens de Darwiniaanse evolutie een grotere kans hebben om te overleven. Quasi alle tot nu toe ontdekte replicatoren vertonen geen exponentiële groei. Primordiaal leven is hoogstwaarschijnlijk het resultaat van herhaalde pogingen tot replicatie in een destructieve omgeving. Die replicatie en dat vernietigingsproces vormen de kern van de Darwiniaanse evolutie. In de dissertatie komt onder meer een experimentele en computationele studie van een dergelijk replicatie-/vernietigingssysteem aan bod. Er werd een experimenteel systeem opgezet waarbij de replicatoren zich continu opdelen in bouwstenen, die zich op hun beurt repliceren. Via computersimulaties kunnen de optimale energiekoppelingsvoorwaarden voor dergelijke systemen bepaald worden. 
Hoewel in de experimenten nog geen Darwiniaanse evolutie optreedt, konden significante processen waargenomen worden die een dergelijke evolutie mogelijk maken: exponentiële vezelgroei, vernietiging van replicatoren en ook een selectieve informatie-uitwisseling van bouwstenen.
De volledige dissertatie kunt u downloaden via Researchgate.net.